CiHÂNNÜMÂ

 Dün çocuk hikâye kitabım bitti.  Ömür ve Kül.  Sanırım birkaç aya basılacakmış. Şiirlerimi de bizim Cevher toplamış. Pişmişi pişmemişi hepsini derdest edip bastırmak en iyisi. Duyulur Şeylerin Putları . Ümit Yaşar Oğuzcan'ın Rübailer 'ini okudum gece. Bir çırpıda bitti. Kısaydı da. Bir çocukluk manzarası gelip duruyor gözümün önüne. Ereğli'deyim, Erdemir'in bilmem hangi bölümünden bulutlara kardeş olan yoğun dumanlara baktığım yokuşun en tepesinde oturuyorum. Hemen her yaz evden kaçıp gittiğim tek sığınağımdı dedemin ve anneannemin yanı. Bahçeden kopardığım hormonsuz eğri büğrü domatesler, ayçekirdekleri, şeftaliler, balkondan koparıp koparıp yediğim ekşi üzümler, erik de var mıydı? Hatırlamıyorum. O yoğun dumana baka baka yerdim hepsini. Hâlâ kaçacak bir yere ihtiyaç duyduğumda oralara bir yerlere gidiyor aklım. Yirmi yedimdeyim ve hâlâ... Şimdi o bahçenin çoğundan eser yok. Dedem hasta. Yıllar da gelip geçti. Özgeçmiş bıraktım bir yere. Rıdvan Ağbi'de birkaç yere...

Cami. Haftaya doktora dersleri başlıyor. Cahit Sıtkı'nın, Evime ve Nihal'e Mektuplar 'ını okuyorum. Kafka'ya ne kadar da benziyor Cahit Sıtkı. Sûretâ ikiz gibiler. Hasan Ali Toptaş'ın söyleşilerini, denemelerini okuyorum. İhsan Oktay Anar'ın T1AMAT 'ını rafta görür görmez alıp bir çırpıda yutuverdim. Hollywood filmini andırıyor. Çokta sevemedim. Kim Ki Duk sinemasına devam. Trilyonlarım olsa da kitaba versem.

Cami. Pamuk'un Babamın Bavulu  konuşma metnini okudum. Tuhaf, bana hep buz gibi bir adam gibi gelen Pamuk'u ilk defa (konuşmasının sonundaki duygusallığı sebebiyle belki) sıcak buldum. Sahici değil Pamuk, kim ne derse desin. Yalnızca doğru kartlara oynamış bir adam.  Kim Ki Duk'un Pieta'sını izledim. Hayli uzağım Asya sinemasına. Biraz daha emek verme kararı aldım. Okuma işleri, arada yazıp silmeler, doktoraya hazırlık... Şu sıralar şiirleri kitaplaştırmayı düşünmüyor değilim. Rıdvan Ağbi'yle görüştüm. Daha önce bir yayıneviyle irtibata dolaylı da olsa geçmişti. Belki oradan çıkar. İsmi Duyulur Şeylerin Putları  olsun istiyorum. Hemen kapağında; Anneme, İbn Bâcce'ye... ithafen... Bir CASIO  saat hediye etti bugün Cevher. Kolundan çıkarıp öylece verdi. Bileğime tam uymasa, yeterince teşekkür edememiş olsam da. Hoşuma gitti doğrusu. İnsan vadedecek şeyleri olsun istiyor çevresindekilere. Kendi varlığından başka. Sunabileceği, arz edebileceği, ikram edebileceği... ...

 kollarını sarı tenekelerle donatsın  bir de araba şöyle altına aman kıçın açıkta kalmasın  lüks bir ev salonunda zigon sehpa  odalarında ondan olma senden doğma  yapaylıkla büyümüş çocuklar yatsın bir koca bul kendine  dert keder bildirmesin sana ömür boyu bazen bağırsın, seni koluna takıp hava atsın arkadaşlarına aman canım de ne yaparsa yapsın. parasını yiyorum ya işte budur artım. bir koca bul kendine sana süslü kıyafetler alsın renk renk boyat saçlarını bakan dönüp bir daha baksın. gözü arada bir dışarıya baksa da olur de cüzdanındaki kredi kartlarını hatırlayarak haram helal olur de çok da umursamayarak tatile git yaz aylarında sere serpe uzan kumsala yanında şortuyla şezlonguna uzansın ne iyi yaptık canım de denizin tuzu saçlarında kalsın kikirde milletin içinde mümkünse topuklu ayakkabın da olsun. huzur budur canım de aslan kocam sağ olsun. ta kına günü başla masrafa tül perdeden kumaşlara verdir milyarlarca parayı açma hemen avcunu en az cumhuriyet...