Hayat kötü ve huysuz tefeci kadın
Benim adım Raskolnikov adamım.
Hayır hayır, bu kadar aptalca bir giriş yapmamalıyım.
Banane tefecilerden, bankalar varken
rujlu dudak, köseli kunduralar welcomelar, kahkahalar
Banane ulan ben babamın değil annemin oğluyum
Aman oğlum kimsenin işiyle işin yok.
Yolda kervanlar, yolda sokak köpekleri
Yolda çiçekleri çalınmış mezarlar
Parti flamaları, kitleye makineyle şişirilmiş balonlar
Mutlu çocuk, mutlu gömlek, mutlu balonlar
Bence hayat insanın insana acımadığı cümlelerle her gün yeniden kuruluyor
Bir ülkede geçiyordu olay, bir şarkıcı için bedelli askerlik çıkartıyorlardı
Bugün içmediğim halde bir paket sigara aldım.
Dursun bir yerde fetvalar değişirse belki bir gün içerim.
Kış günü ağzımdan çıkardığım sıcak nefesim de rahat eder.
Fakir Orhan, Şair Veli. Kanıksadım gidenleri
Yeri gelmişken bak söyleyeyim;
Geçen beni işlerken gördüğün günahımdan da tevbe ettim.
Keşke yeri gelse, keşke geri gelsen.
İnsanın bitip tükenmek bilmeyen harcadıkça çoğalan bir yalnızlığının olduğunu çok küçükken fark ettim. Kızarmayan nice surata bakmak durumunda kalıyor insan, yalnız kalmanın korkusuyla. Sağım solum önüm arkam YALNIZLIK. Bu sebeple gözümü yumduğum bütün saklambaç oyunlarında elma dersem çıkacak olanla armut dersem çıkmayacak olanın aynı şey olduğunu bildiğimden yumulu gözlerimi hiç açmak istemezdim. Bütün oyunlar etrafımda kendilerini saklayan insanların hiç gün yüzüne çıkmamalarıyla son bulurdu. Eh ben de zor açardım gözlerimi. Onca yumduktan sonra... Bir yâr eli tuttuğunda bitecek dertlerinin olduğu vehmine sıkı sıkı sarılıyor insan. Oysa bir gün sıkı sıkıya sarıldığın her şeyi bıraktığında kendi ellerinle neler yapabileceğini de anlıyorsun. Bir gün İsmet Özel'le baş başa konuşuyorduk. "Otuzumdayım ve çok zor dayanıyorum. Siz sekseninize geldiniz, bana bir şeyler söyleyin, nasıl dayandınız?" dedim ağlamaklı, yalvarırcasına. "Belki de ben şanslıydım. Şiir vardı....
Yorumlar
Yorum Gönder