Yaşamak yetmiyor gibi birde yazıyorlar hayatı.
Yazarlar, intihar etmeye güç yetiremeyen insanlardır. Gücünü toplayan üçü beşi intihar edip gider zaten.
Yazan, yaşayamayandır.
Bakın çevrenize, bunun uzun istatistikî verilerine, elinde çoban değneği gibi çubuklarla televizyonlarda insanlara ne idüğü belirsiz tablolar üstünden bir şeyler anlatma vehmiyle yanıp tutuşan profesörlere ihtiyacınız yok.
Her şeyin ilki acemicedir. Doğan bütün insanlar ilk kez yaşayan insanlardır. Bu sebeple bütün hayat hatalarla doludur. Ölüme beş kala öğrenirse bir şeyleri ne âlâ!
Şeyh Babam'ı ilk dinlediğimde buranın acemice yaşanılabilir bir yer olduğunu ifade edişiyle tavladı beni. Platon "Felsefe buradan oraya gitmektir." dediğinde hangi idealar âleminin hasretiyle yanıp tutuşuyorsa, Şeyh Babam da o ateşin korundan bir şeyler devşirmiş olacak nefsine.
İnsan bir kez düşünse yaşamayı, bir daha yaşayamaz. Yani çok da iddialı gelmesin sana ama zaten eline yüzüne bulaştıra bulaştıra beceremediği bir şeyin maruzu kalmaya mahkumken bile bu kadarsa edegeldikleri, tecrübelisinden Allah'a sığınılır insanın. Şeytanı şeytan yapan tecrübesidir.
Neye küstüğünü bugünkü hâline sorsanız verecek cevabı olmayan nice haklı küskünlük sahibi vardır. Ben de böyleyim. Şimdi neye küstün hemşerim sen? diye sorsa biri. Anlatacak çok da bir şeyim yok. Üzerinden zaman geçince haklılık haksızlık kavramları silinir gider de ortada yalnız niyesinin, nasılının, nedeninin, ne zamanının kalmadığı bir küskünlük kalır.
Haklı küskünlerden sakının! Kalbinde tuttuğu ateş, soru sahiplerini yakacak cinstendir!
"Allah'ın sizi birbirinizden üstün kıldığı şeyleri iç çekerek arzu etmeyin." Nisâ Suresi'nin 32. âyetinin bu bölümünü çok okurdu Şeyh Babam.
Ama insan işte. Haset etmekle meşhur.
Russel Mutlu Olma Sanatı kitabında ne diyordu? "Dilenciler, kendilerinden daha fazla para toplayan dilencileri kıskanırlarsa da, milyonerleri kıskanmazlar." (Bertrand Russell, Mutlu Olma Sanatı, çev. Yunus Sağlamtürk, Say Yayınları, 12. bs., İstanbul 2014, s. 73.)
Milyoner klasman dışıdır anladın mı? Ama yan komşum benimle aynı düzlemdedir.
"Komşuna yalan yere tanıklık etmeyeceksin.
Komşunun evine, karısına, erkek ve kadın kölesine, öküzüne, eşeğine hiçbir şeyine göz dikmeyeceksin."
Işık hep başka bir evde yanar.
Mutluluk hep başkasında olandır.
İnsan böyle düşünür.
Yorumlar
Yorum Gönder