Ana içeriğe atla

TEKBAŞINALIK

Kuşku duymak, olan bitene kuşkuyla yaklaşmak, kuşkulu bakışlar fırlatmak anlam verilemeyen her şeye.

Kuşkulu… Yani kuş kadar ürkek.

Kuşkulu yani daha fazla dökeceği gözyaşı olmadığına, sinesinde taşıyacabileceği bir kedere daha yer kalmadığına inanan insan.

Büyük mütefekkirlerin, şairlerin, filozofların câlib-i dikkat bir yönü vardır ki şudur; insanları değil ''insanlığı'' severler.

Var olanı değil var olması gerektiğine inandıklarını, daima var kalacağına inandıklarını... 

Pratikten, teoriye kaçarak yaparlar bunu. Pratikten yani gerçekten kaçarak.

Rüyalarda uyanık olduklarına kendilerini inandırarak.

Rüyalarla bu iş olmaz denilebilir mi?

Peygamberlerin rüyaları vahiyken, müslim olsun gayr-ı müslim olsun her insana rüyada ilham gelirken rüyalara kaçanlara kötü gözle bakılabilir mi?

Dünya ticarethânesinden (ç)alınan bu kaçışın yok mudur bir bedeli?

Çok az insana nasiptir bu bedeli ödemek. Tarih boyu bu hep böyle olmuştur.

Ödemeleri gereken bedel; tekbaşınalıktır.

Tekbaşınalık...

Avamın canhıraş bir şekilde yangınlarla kaplı evinden iş bu ya bir nesne olacak olsa en son dışarıya çıkarılacak olan sıfat:Tekbaşınalık...

Ulemânın, urefânın, zurefânın nefes alıp verebilecekleri tek kucak.

El-insanû hayvânun nâtık…

Zoon Logikon…

Mantık ilmiyle az ya da çok meşgul olanların mutlaka duymuş oldukları cümleler...

İnsan konuşan/düşünen hayvandır.

Yukarıda tekbaşınalığı bile isteye/bedel ödeyerek tercih edenlerin iş bu önermede ki insanları bulamadıkları için toplumdan uzakta durdukları söylenebilir mi?

Ah, Ninova'dan kaçıp gitmek caiz olsaydı…

Zülf-ü yâre dokunmayacak olsaydı…

Bir melek kanadı sıvazlasaydı sırtını, yağmur duâsına tek başına çıkmaya cesaretleri olsaydı halkın arasına bir kez olsun karışır mıydı böyleleri?

Mes'ûl olmasalar, kendilerine suâl edilecek olmasa; bir harf, bir bakış, bir söz sâdır olur mu tekbaşına kalanlardan?

‘’..İçimizdeki beyinsizlerin işledikleri yüzünden bizi helâk edecek misin?’’[1]

Mûsa Aleyhisselâm'ın buzağıya tapan İsrailoğulları'nı gördükten sonra Hak’ka yakarışı...

Vird edinilmemiş midir tekbaşına kalanlarca?

 ‘’Sülalece ilik emmekte usta’’ olanlara verecek bir damla kanı kalmayan bu zevât-ı kirâmın kuşlar kadar ürkek olmalarında bir beis var mıdır?

Kuşku, tekbaşınalığın bitmez tükenmez azığıdır.

Kuşlar nasıl kanat vurdukça hayatta kaldıklarını ispat ediyorlarsa, tekbaşına kalabilmek içinde böylelerinin kuşkulu olmaları elzemdir.



[1] Kuran-ı Kerim, A’râf Sûresi, 155. Âyetten


Etiketler:

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ŞEYH BABAM XXXI

İnsanın bitip tükenmek bilmeyen harcadıkça çoğalan bir yalnızlığının olduğunu çok küçükken fark ettim. Kızarmayan nice surata bakmak durumunda kalıyor insan, yalnız kalmanın korkusuyla. Sağım solum önüm arkam YALNIZLIK. Bu sebeple gözümü yumduğum bütün saklambaç oyunlarında elma dersem çıkacak olanla armut dersem çıkmayacak olanın aynı şey olduğunu bildiğimden yumulu gözlerimi hiç açmak istemezdim. Bütün oyunlar etrafımda kendilerini saklayan insanların hiç gün yüzüne çıkmamalarıyla son bulurdu. Eh ben de zor açardım gözlerimi. Onca yumduktan sonra... Bir yâr eli tuttuğunda bitecek dertlerinin olduğu vehmine sıkı sıkı sarılıyor insan. Oysa bir gün sıkı sıkıya sarıldığın her şeyi bıraktığında kendi ellerinle neler yapabileceğini de anlıyorsun. Bir gün İsmet Özel'le baş başa konuşuyorduk.  "Otuzumdayım ve çok zor dayanıyorum. Siz sekseninize geldiniz, bana bir şeyler söyleyin, nasıl dayandınız?" dedim ağlamaklı, yalvarırcasına. "Belki de ben şanslıydım. Şiir vardı....
Yorum Gönder
Devamı

ŞEYH BABAM XXIX

Şeyh Babamı diğer Hazretlerden(!) ayıran bir yanı olduğu için peşi sıra gittim. Yoksa satmışım anasını kime eyvallahım olmuş bu zamana kadar? O, nasıl desem, kendi çoluk çocuğu balerin, piyanist, barmenken müritlerinin çocuklarını zinhar devlet işlerinde çalışmamaları, kılı kırk yararak helal rızık kazanmalarının gerekliliğini hatırlatarak el yanında üç beş kuruşa bütün ömür tamahkâr bendeler olmaları gerektiğini salık veren hazretlerden değildi. Diyeceksiniz ki "E kimse kimsenin yükünü yüklenmez kardeşim, adamların çoluk çocuğu öyleyse ne suçları var yani? Nuh'un oğlu, Lut'un karısı, bunları nereye koyacaksın?", bunlara itiraz eden mi var? Gel gör ki bu hazretler(!) kendi çocuklarının yapıp etmelerini methederek ortamlarda anlatmaktan asla imtina etmeyip olur a es kaza ortamdaki gençlerden biri roman yazma düşüncem var diye bir bahis açsa, edebiyatın haramlığından dem vurmaktan, onların morallerini bozmaktan da geri durmayan kimselerdir. Gördüğüm, tanıdığım niceleri ...
Yorum Gönder
Devamı

Daha Az Tanıdık Olana

  Daha Az Tanıdık Olana Okumak bir kaçma eylemidir. Okuyan; anından, çevresinden, kabullerinden, bilmeyişinden kaçmaya çalışan kişi olarak karşımıza çıkar. Kimi türleri okumayı daha çok sevişi de okurun bu hâlet-i ruhiyesinin dışında düşünülmemelidir. Okurun kaçışını besleyen unsuru bütün kurguyu tasarlayan yazar, merak unsuru vasıtasıyla yönlendirir. İşin aslı yazarın, okura meraktan başka verebileceği pek bir şey de yoktur. Ne bilgi aktarımı, ne düşünmeye yönlendiriş ne de kurgunun sonunda okurun elde etmesini umduğu fark edişi umursamaz okur. Onun kâle alacağı tek şey okumaya başladığı andan itibaren merak ettiklerinin tam olarak ne zaman karşılık bulacağıdır. Zira merak duygusuna kapılır kapılmaz, okur en zayıf olduğu mevkidedir. Merak kelimesinin etimolojisine baktığımızda okurun neden zayıf düştüğünü de görürüz. Arapça, ra ḳḳ a (inceldi, acıdı) fiilinden türetilen merak, insanın karşı karşıya kaldığı herhangi bir şey karşısında duygusuna yenik düşerek bir konuma yerleşmesid...
Yorum Gönder
Devamı